Connectivisme

Achtergrond
=== Het connectivisme is een "nieuwe leertheorie" ontwikkelt door George Siemens en Stephen Downes. De meeste publicaties over het connectivisme zijn echter gepubliceerd door George Siemens, waardoor hij het meeste met de theorie wordt geassocieerd. In december 2004 publiceert hij "Connectivism A Learning Theory for the Digital Age". Hierin wordt gesteld dat het behaviorisme, het constructivisme en het cognitivisme geen rekening houden met de nieuwe ontwikkelingen in de maatschappij en op het gebied van technologie. De laatste 20 jaar heeft technologie een steeds groter aandeel in het leven van mensen gekregen. Het heeft invloed op hoe we communiceren en leren etc. === === Daarnaast verandert of veroudert kennis tegenwoordig snel en blijven werknemers zelden nog hun hele leven bij hetzelfde bedrijf/organisatie werken. Hierdoor is er een grote in en uitstroom van kennis binnen een bedrijf/organisatie. Bij het connectivisme gaat het niet om hoe je stof aanleert, maar meer om hoe je in deze maatschappij kennis vergaart. Dit gebeurd niet meer alleen op de scholen, maar ook thuis via internet, chat en e-mail etc. ===

Leren in het connectivisme
=== Leren in het connectivisme richt niet puur en alleen op onderwijs voor het individu, maar op alle manieren waarop kennis van zowel individuen en organisaties uitgewisseld worden. Van belang is het verbinden van bepaalde kenniselementen. Hierdoor zijn deze verbindingen die mens helpt te leren belangrijker geworden dan de kennis waarover een individu beschikt. === === Kennis wordt verspreid middels de kenniscyclus weergegeven in figuur 1: Elk individu heeft zijn/haar eigen netwerk. Het netwerk kan gezien worden als verzameling van alle sociale contacten en organisaties waarmee je als individu verbonden bent. Onder een organisatie kan heel veel verstaan worden. Een aantal voorbeelden hiervan zijn: het bedrijf waar je werkt, het internetforum waar je vaak op surft, de sportvereniging waar je lid van bent etc. === === Kennis van een individu, vloeit in een organisatie. Deze kennis wordt dan teruggevoerd (//wat bedoel je daarmee)//, om uiteindelijk //weer terug// te komen bij een ander individu, die ervan leert.In figuur 2 wordt weergegeven hoe kennis zich binnen een organisatie verspreid. In figuur 3 wordt weergegeven hoe kennis zich van de ene organisatie naar de organisatie verspreid. ===

Om een en ander te verduidelijken wordt hier onder van beide situaties een voorbeeld gegeven.
**__Voorbeeld 1 Kennis binnen een organisatie__** //Piet is een expert op het gebied van veiligheid en schrijft voor de school waar hij werkt een uitgebreid calamiteitenplan. Dit calamiteitenplan wordt op geslagen op de server van de school en is beschikbaar voor alle medewerkers. Daarnaast wordt dit plan jaarlijks doorgenomen. Alle medewerkers kunnen nu profiteren van de expertise van Piet en door het opslaan op de server blijft de expertise behouden.//

__**Voorbeeld 2 Kennis tussen organisaties**__ //Henk moet voor de scouting een calamiteitenplan schrijven voor tijdens de opkomsten. Henk werkt op de school van Piet. Henk kan nu het calamiteitenplan van zijn school gebruiken om tot een nieuw calamiteitenplan voor de scouting te komen. Waarna iedereen binnen de scouting beschikking heeft over dit calamiteitenplan.//

figuur 1
**
 * figuur 2
 * figuur 3**

**Voorwaarden van het connectivisme** Als je de kenniscyclus van het connectivisme zeer ruimdenkend bekijkt dan moet het mogelijk zijn voor zowel individuen als organisatie om over een oneindige hoeveelheid kennis te beschikken. Echter blijkt dit in de praktijk niet zo te zijn. Om te kunnen leren binnen het connectivisme zijn er een aantal belangrijke voorwaarden.


 * Als individu moet je je netwerk onderhouden om je kennis up-to-date te houden
 * Als individu moet je je netwerk uitbreiden om continu leren mogelijk te maken
 * Als individu moet je instaat zijn om connecties te leggen tussen de kennis waarover een bepaalde organisatie in je netwerk beschikt en de kennis die je nodig hebt binnen een andere organisatie uit je netwerk.
 * Binnen een organisatie moet kennis worden behouden (bijvoorbeeld door het vast te leggen, in werktijd etc).
 * Binnen een organisatie moet kennis voor altijd voor individuen toegankelijk zijn.

Het lijkt voor de hand te liggen dat als niet wordt voldaan aan deze voorwaarden er alleen negatieve gevolgen zijn. Echter kunnen er ook juist positieve gevolgen zijn. Van beide wordt hieronder een voorbeeld gegeven.

__**Negatief gevolg**__ //Docent Ad was jarenlang de enige docent natuurkunde in de onderbouw. Hij maakte alle proefwerken/practica/oefeningen voor al zijn klassen thuis op zijn computer. Hij kon altijd putten uit het werk wat hij in de loop der jaren had vergaart/gemaakt. Afgelopen zomer is Ad plotseling komen te overlijden. En nu heeft niemand meer toegang tot zijn computer. Na de zomer is hij vervangen door 2 jonge nieuwe collega's. Die alles opnieuw moeten maken.//

__**Positief gevolg**__ // Op een school zijn er 4 klassen 3 havo. Deze maken allemaal hetzelfde proefwerk. Twee docenten nemen elk 2 klassen voor hun rekening Docent 1 zet het proefwerk met uitwerkingen op de docentenserver. Alleen de docenten weten het wachtwoord om op de docentenserver te komen zo kan docent 2 ook het proefwerk bekijken. Leerlingen weten dit wachtwoord niet en hebben dus geen beschikking over deze informatie // commentaar Marcel

Ik heb nog wat rondgezocht over connectivisme. Wat opvalt is dat er vooral gesproken wordt over het feit dat kennis niet meer bij mensen moet liggen maar dat mensen toegang moeten hebben tot die kennis. de toegang tot die kennis krijg je via het netwerk. Het vermogen om te leren is belangrijker dan de kennis. Ik vind het verhaal matig want het gaat volledig voorbij aan het feit dat je nieuwe kennis beter kan opdoen op basis van dingen die je al weet. daar twijfel ik niet aan want dat kan je op alle mogelijke manieren onderbouwen. Dat houdt dus in dat als je kennis snel en efficient wil opdoen, dan zal je zelf een basis voor die kennis moeten hebben. Voorbeeld: Je wil een Russisch leren. Denk je dat iemand met een goed netwerk en de beheersing van louter Nederlandse taal dat beter leert dan iemand die Nederlands, Frans en Duits op een goed niveau beheerst maar slechts beschikking heeft over een boek en een cursus waar hij/zij aan deelneemt?

Van Elsje:

[] leuk filmpje over connectivisme

Ik heb mij vandaag ook eens wat meer verdiept in connectivisme en ik kan mij daar erg in vinden. Ik vind het verhaal van Mieke niet matig maar heel duidelijk. Het behaviorisme, cognitivisme en constructivisme houden zich inderdaad nog niet bezig op het gebied van technologie. De afgelopen jaren is er heel wat veranderd op technisch gebied.

Wat denk je waar wij nu mee bezig zijn? Wikispaces is duidelijk een onderdeel van het connectivisme. Al onze onderzoeken die wij via wiki aan elkaar duidelijk willen maken doen we via de computer. Een leven zonder computer is in ons dagelijks leven en binnen de school niet meer weg te denken.

Op de school waar ik les geef leren de leerlingen ook om te gaan met "elo" electronisch leer onderwijs. Ze kunnen daar o.a onderwerpen vinden die ze in de les behandeld hebben. Dit is mijn eerste jaar dat ik kennis maak met het werken in het onderwijs. In dit ene jaar heb ik meer ervaring voor mijzelf opgedaan dan de afgelopen jaren. Wat ik mee wil geven aan mijn leerlingen is mijn kennis of ook wel mijn levenservaring. Bij mijn technieklessen kan ik dat goed gebruiken. Ik vind uit eigen ervaring het afgelopen jaar dat we als docent een bijna nog grotere verantwoordelijkheid hebben om de leerlingen te begeleiden op het emotionele vlak. Ik merk dat bijna dagelijks dat pubers daar erg behoefte aan hebben. Mijn mening is dat ik dat belangrijker vind dan het kennis doorgeven. Kennis kunnen ze allemaal van internet afhalen. De kinderen van tegenwoordig krijgen tegenwoordig niet alleen kennis mee van een docent maar zeker ook via internet.

Ook ik heb mijn eigen netwerk als individu en dat je dat up-to-date moet houden is mij dit jaar wel duidelijk geworden. Alleen via de computer studeren is niet voldoende, ik ga niet voor niks naar de HU. Ook wij als student krijgen meer informatie over het vak "leraar" via een ervaren docent. Wij breiden ons netwerk steed meer uit
 * Als individu moet je je netwerk uitbreiden om continu leren mogelijk te maken.** Ik kan mij hierin helemaal vinden.

Van Marcel:

Wat Elsje zegt, daar ben ik het in grote delen mee eens maar dat spreekt mijn verhaal niet tegen denk ik. Voor alle duidelijkheid, Ik vind het verhaal van Mieke goed in de zin dat het prima het connectivisme uitlegt, ik geloof alleen niet zo in de principes van het connectivisme. Het is vanzelfsprekend dat je tegenwoordig meer mogelijkheden hebt dan vroeger om informatie te vergaren. Het internet is niet meer weg te denken en wat wij nu doen, ook allemaal prima nieuwe leernethoden. Dat heeft alleen m.i. niets met connectivisme te maken anders dan dat je binnen het connectivisme moet weten waar je de informatie vindt, bij welke experts of database je moet zijn. Letterlijk staat beschreven over het connectivisme dat het belangrijker is het vermogen te hebben om goed kennis op te doen dan om de kennis op te doen. Deze zin is volledig in strijd met het cognitivisme en het constructivisme en het onderzoek wat gedaan is voor beide leerstijlen is denk ik tamelijk solide. "Het vermogen om te leren doe je door het te doen" propageren beide leerstijlen. Als je veel weet en kan heb je veel geoefend en zal je het ook goed kunnen. En dan uit de dagelijkse praktijk: Heb je wel eens een echte nitwit die niets wist meegemaakt, die prima in snelle tijd een bepaalde vaardigheid of kennis onder de knie kon krijgen?

Als je daaraan voorbijgaat en het connectivisme reduceert tot een stroming die zegt dat je de kennis niet alleen meer uit boekjes haalt, wat is dat dan voor een stroming. Ik vind het geen briljante vondst dat je vandaag de dag internet kan raadplegen voor het onderwijs. Als ik zeg dat je met een spreadsheet ook wiskunde-onderwijs kan geven, heb ik volgens mij nog geen nieuwe leerstroming bedacht.

Wat Elsje zegt over wat zij haar leerlingen mee wil geven, ben ik het ook volledig eens. Het is echter wel zo dat ik daar niet veel tijd voor heb omdat ik een programma moet aanhouden, het wiskundeprogramma. Ik zal dus voornamelijk met wiskunde bezig moeten zijn in de les.

Wat betreft kennis en informatie, Van het internet kan je informatie halen en dat kan je zelf in sommige gevallen promoveren tot kennis. Daarin verschilt internet niet heel erg met een boek wat de inhoud behandelt van het onderwerp waar je je in verdiept. Op internet heb je uiteraard fimpjes en applets en dat heb je in een boek niet. Wiskunde kan je leren van het internet maar ook uit een boek. Een heleboel leerlingen kunnen dat helemaal niet. Die hebben nog wat meer nodig om informatie over wiskunde tot kennis te promoveren.

van Björn:

Ik ben van mening dat Connectivisme zeker wel met constructivisme, behaviourisme en cognitivisme te maken heeft. Er kan een leeromgeving gecreeërd worden waarin de leerlingen hun informatie kunnen winnen. Dit heeft wel degelijk met constructivisme te maken, omdat men in de constructivisme zegt, dat mensen leren door hun omgeving. Een openleercentrum is dus naar mijn idee ook een omgeving waarin kinderen kunnen leren. Ook sluit dit naar mijn idee ook aan op cognitivisme. Er moet door de leerlingen nagedacht worden waar ze welke informatie kunnen vinden. Als je een leerling tien keer wat op laat zoeken op het internet zal deze leerling er steeds sneller en handiger in worden. Kortom behaviourisme toch?

Nog wat stof van Marcel,

Voor het maken van de presentatie ben ik nog even aan het zoeken geweest: [] Geeft (als je het zitvlees en de concentratie er voldoende voor hebt) een aardig beeld over connectivisme.