Constructivisme

Inleiding: Wat is Constructivisme? Er zijn op deze vraag verschillende antwoorden mogelijk. Om een voorbeeld te geven is Constructivisme een stroming in de schilderkunst en in de wiskunde. Ook is Constructivisme een leertheorie die door de psychologen Piaget, Barlett en Bruner is bedacht. Maar de belangrijkste psycholoog was toch Lev Semyonovich Vygotsky. Ik zal later in dit verslag nog terugkomen op deze psycholoog.We zullen dan gaan kijken wat zijn ideeën waren. Ik ga het in dit verslag hebben over de leertheorie Constructivisme. In het woord Constructivisme zit het woord constructie. In deze leertheorie wordt gezegd, dat een iemand die leert, een bepaalde fundering heeft waarop hij kan verder bouwen. Deze fundering kan worden aangelegd door de omgeving waarin deze persoon leeft. Ook heeft het te maken met de invloed en reacties uit hun sociale omgeving. Dit wordt ook wel sociale Constructivisme genoemd. Verder is er geen éénduidige constructivistische leertheorie. Er zijn psychologen die het sociale vlak belangrijk vinden. Ook zijn er psychologen die het sociale vlak minder belangrijk vinden.
 * Constructivisme **

Lev Semyonovich Vygotsky

Geschiedenis:

Één van de belangrijkste namen van het (sociale) Constructivisme is Lev Semyonovich Vygotsky. Vygotsky werd geboren in het Russische dorpje Vorsja. Hij was van joodse afkomst. Naast zijn onderzoek naar constructivisme deed hij ook onderzoek naar linguïstiek. Dit is een wetenschap die gaat over de relatie tussen denken en taal. Vygotsky was sterk beïnvloed door de ideeën van Marx. Ook was hij geïnspireerd door het vroegere werk van Piaget. Zijn werk werd in de Sovjet-Unie niet gewaardeerd, waardoor Vygotsky pas in de jaren 60 in de westerse wereld werd ontdekt. Hij kreeg zijn wereldbekendheid in de jaren tachtig.

Theorie:

Het is volgens Vygotsky belangrijk dat mensen zich kunnen spiegelen aan andere mensen. Door interpretatie wordt een bepaalde kennis verworven. Elk persoon heeft een bepaalde voorkennis waarop verder gebouwd kan worden. Deze voorkennis zouden we de fundering kunnen noemen.Vanuit deze fundering kan verder gebouwd worden. Hierbij speelt de omgeving waarin wij leven een hele grote rol. Ieder individu leeft in een andere omgeving, waardoor deze individu dus ook andere leerprikkels krijgt. Dat wil dus zeggen dat alle prikkels die wij van buitenaf krijgen leermomenten zijn. Al deze prikkels (leermomenten) zijn fundamenten voor een volgende prikkels (leermomenten). Zo is het goed voor te stellen dat elk individu een andere fundering heeft waarop hij/zij verder gaat bouwen. Zo staat er een leuk artikel op het internet waarin de psycholoog Van Parreren heel mooi beschrijft, hoe het constructivisme werkt bij een Peuter. Van Parreren geeft in dit verband het voorbeeld van een peuter die voor het eerst een trolleybus zag. Ik citeer:

Verbaasd riep het kind: "Een autobus met een hijskraan erop !" Het kind had de trolleybus geanalyseerd in twee delen, waarvan het elk op zich het beeld kende. De waarneming (van de trolleybus) wordt, zoals Van Parreren zegt, //gemedieerd// door voorkennis. bron: Wikipedia Geesteswetenschappen Leezenberg, M., Vries, G. de (2001): //Wetenschapsfilosofie voor geesteswetenschappen//, Amsterdam University Press, Amsterdam. ) Trolleybus

Er is dus heel goed te zien dat dit kind verder bouwt op een tweetal prikkels, die hij in zijn omgeving heeft opgedaan. Hij weet wat een hijskraan is, en hij weet wat een bus is. Dit noemen wij voorkennis. Deze kennis wordt opgeslagen in het korte termijngeheugen en in het lange termijngeheugen. Met de fundering van voorkennis die hij heeft, maakt hij er een bus van, waarop een hijskraan staat. Dit noemen ze in de wetenschap reconstructie. Er wordt een nieuwe kennis gereconstrueerd op de eerder opgedane kennis. Na de reconstructie vindt er intergratie plaats. Het is per individu afhankelijk hoe deze intergratie van kennis er uit zal gaan zien. Dit is wederom weer afhankelijk van zijn omgeving. Om de peuter uit het verhaal nog maar eens als voorbeeld te nemen. Met wie stond dat kind naar die trolleybus aan het kijken? Was hij met een leeftijdsgenoot, die ook nog nooit een trolleybus had gezien, of was hij met een persoon die hem kon uitleggen wat een trolleybus was? Dit zijn twee verschillende situaties van een omgeving, waarin de peuter zich kan verkeren. In beide gevallen zal de peuter iets leren. Maar de peuter zal in het gezelschap van zijn leeftijdsgenootje andere dingen leren, dan wanneer hij met een volwassen iemand naar de bus kijkt. Deze ervaring is weer een deel van de constructie, waarop hij later weer verder zal gaan bouwen. Dit is een oneindig proces wat elke dag weer terug komt, in allerlei situaties waarin een individu terecht komt. Een persoon uit Afrika zal dus door zijn omgeving hele andere prikkels krijgen, dan iemand die op de Zuidpool woont. Hierdoor zal hij een compleet andere fundering hebben. Hierdoor zal hij weer compleet andere dingen leren dan de persoon op de Zuidpool.

Eskimo kinderen en Afrikaanse kinderen

Conclusie:

Door mij te verdiepen in het constructivisme is mij wel het één en ander duidelijk geworden. Ieder mens is verschillend. Dat komt doordat elke persoon zijn eigen achtergrond heeft. Hierdoor heeft ieder mens een verschillende fundering, waardoor het dan weer vanzelfsprekend is dat elk persoon zijn eigen interesses heeft. Het is een oneindig proces dat pas zal stoppen als we er niet meer zijn. Ik merk het ook aan mezelf. Ik heb een goede jeugd gehad, waarin ik structuur had. Maar ik had wel de vrijheid om mij te ontwikkelen. Ik mocht redelijk mijn eigen gang gaan, waardoor ik ben geworden wie ik nu ben. Toen ik in het onderwijs begon, kwam ik in een compleet andere omgeving terecht, dan wat ik in het bedrijfsleven gewend was. Ik moest mij in deze omgeving aanpassen. Ook moest ik bepaalde vaardigheden beheersen om in het onderwijs te kunnen werken. Dit zijn allemaal bouwstenen die ik kan leggen op mijn voorkennis. Ik heb het onderwerp constructivisme eigenlijk gekozen zonder dat wist wat het onderwerp inhield. Ik vond dit onderwerp in eerste instantie niet zo interessant. Maar nu ik al die artikelen eens heb zitten lezen merkte ik dat ik het onderwerp steeds interessanter begon te vinden. Het mag van mij allen wel wat luchtiger beschreven worden. Ik heb geprobeerd om het onderwerp zo luchtig mogelijk te beschrijven, waardoor het voor mijn medestudenten wat leuker is om door de stof te komen.

Bronnen:

Ik heb artikelen van het internet gehaald. Deze artikelen zijn gehaald uit de hieronder beschreven literatuur.

Wikipedia artikel: Geesteswetenschappen Leezenberg, M., Vries, G. de (2001): //Wetenschapsfilosofie voor geesteswetenschappen//, Amsterdam University Press, Amsterdam.

Wikipedia artikel: Sociale wetenschappen Hollis, M. (1994): //The philosophy of social science//, Cambridge

Wikipedia artikel: Inleidende literatuur
 * Bersselaar, V. van den (2003): //Wetenschapsfilosofie in veelvoud//, Bussum, Coutinho;
 * Bird, A. (1998): //Philosophy of Science, London//, UCL Press;
 * Chalmers, A. (1999): //Wat heet wetenschap//, Amsterdam;