Behaviorisme+in+het+onderwijs

=Behaviorisme in het onderwijs=

De essentie van het behavioristische denken, wat toegepast wordt in het onderwijs, is dat gewenst gedrag gestimuleerd en aangemoedigd wordt en minder gewenst gedrag bestraft.

Ik wil wat verder hierop ingaan door mijn eigen ervaring in het onderwijs. In maart vorig jaar ben ik begonnen met lesgeven bij leerlingen in de eerste klas van het LWOO onderwijs. Ik had totaal geen ervaring. Eerst deed ik dat een aantal maanden samen met een collega. Ik kon mooi eens kijken hoe zij dat aanpakte. Zij vertelde mij altijd dat je de leerlingen streng moest aanpakken omdat ze anders over je heen lopen. Ik merkte al snel dat dat niet mijn manier van lesgeven is, eerlijk gezegd hadden de leerlingen een hekel aan haar en ik merkte dat dit niet stimulerend werkt bij leerlingen. Na de zomervakantie ben ik begonnen met zelfstandig techniekles geven aan leerlingen van 13 t/m 15 jaar. In totaal ongeveer honderdvijftien!! Pubers dus. Ik vind ze geweldig en vooral om hun gedrag te observeren. De K.O.l.l lessen van Edwin Verklij en het boek "identiteits ontwikkeling" zijn daarom ook voor mij erg belangrijk omdat ik nu op een hele andere manier naar pubers ga kijken. Mijn ervaring tot nu toe is dat als je zoveel mogelijk jezelf blijft, je ook het meest positieve effect krijgt bij leerlingen. Ik ben niet streng maar wel duidelijk. Duidelijkheid en structuur hebben pubers nodig in deze vaak hectische wereld waar ze met veel prikkels om moeten leren gaan.

Ik heb te maken met veel verschillende pubers. Autistische kinderen, kinderen met dyslectie, kinderen met faalangst, stille en drukke kinderen. Kinderen van gescheiden ouders, kinderen uit pleeggezinnen enz. In het begin was ik veel te naïef, ik dacht dat alle kinderen uit een "veilig nest" kwamen zoals ik. Helaas is dit niet het geval is mijn ervaring nu. Mijn sterke kanten zijn dat ik ze begrijp, ik een goed inlevingsvermogen heb en het belangrijkste, erg veel geduld heb.

Wat heeft dit met behaviorisme te maken. Heel veel vind ik zelf. Ik maak veel complimenten en dat is dan vaak terecht en gemeend. Ik weet uit ervaring hoe moeilijk die leeftijd is en hoe onzeker je kan zijn. Door mijn positieve uitstraling en mijn enthousiasme worden de leerlingen dat ook. Ik ervaar dat ik dat ook weer van ze terug krijg. De meeste leerlingen doen erg hun best.

Er zijn natuurlijk ook uitzonderingen. Zo heb ik een jongen in de klas die geen zin had in huiswerk maken en niet gemotiveerd aan het werk was. Hij had al een aantal weken achter elkaar zijn huiswerk niet gemaakt. Ik kon hem streng aanpakken, straf geven of de klas uitsturen. Daar heb ik niet voor gekozen omdat ik weet dat dat averechts zou werken. Ik heb een gesprekje met hem gehad. De week erna had hij weer geen huiswerk gemaakt. Ik kon hem weer straffen, niet gedaan. Ik zei wel dat ik erg teleurgesteld was en dat ik er juist was om hem te helpen. Een paar dagen later kwam ik hem buiten tegen. "ik heb alles bijgewerkt mevrouw van der Pauw". Ik was verrast. Ik weet dat hij soms spijbelt en labiel is. De volgende les heb ik hem toch geprezen om zijn werk en hij groeide. Ik heb een band met hem opgebouwd. Vrijdag komt hij extra les bij mij inhalen om een werkstuk in te halen. Hij wilde dat zelf graag en ik wil zo op een vertrouwelijke manier er achter komen of er thuis wat meer speelt. Mijn gevoel zegt dat er nog meer moeilijkheden achter deze jongen schuilt. Ik hoop hem zo een veilige omgeving te bieden.

Mijn ervaring is dat een positieve feedback aanzienlijk effectiever werkt dan negatieve feedback. Dit heeft alles met behaviorisme te maken.

Hallo Els,

Ik vind dit een erg goed verslag. Ik merk aan jou dat jij heel erg veel met de leerlingen hebt. Volgens mij doe jij ontzettend pedagogische en didaktische dingen op gevoel. Dat vind ik erg goed van je. Dus volgens mij zit behaviorisme er bij jou al van nature goed in. Kortom toppie!!!!!!!!

Groeten Björn

Hoi Els, Ik sluit me volledig bij Björn aan. Het leuke is dat ik een soortgelijke ervaring had met een kind van 14. We hadden met elkaar een stadium bereikt dat we elkaar niet leuk meer vonden. Zij nam steeds zonder verklaring haar spullen niet mee en bleef slecht scoren. Ze bleef ook onaardig doen. Ik heb toe gezeten bij een gesprek dat ze had met de nieuwe lerares aardrijkskunde. Zij pakte het aan zoals jij beschrijft. Ik heb de nieuwe juf eerst gecomplimenteerd omdat ik weer een nieuwe opening zag en een prettige opening. Tegen het meisje heb ik gezegd dat ik dat gesprek heel goed vond en dat ik me realiseerde dat het meisje en ik alleen nog maar onaardig tegen elkaar waren. We hebben afspraken gemaakt en de volgende dag had ze een schrift en een paragraaf vooruit gewerkt! Haar gedrag in de klas was om te zoenen. Ik liet merken hoe overdonderd ik was en dat ik dat echt heel erg leuk vond. Zij straalde! Dit lijkt een sprookjesverhaal maar het is echt gebeurd.